Koen Scherpereel

Info: 

We waren thuis met twee… Koen en Karel. Koen was in het gezin geen gewone kerel.

Dat wisten we allemaal. Hij had bijzonder veel aandacht nodig en was super energetisch.
Hij was uitzonderlijk getalenteerd, kon tekenen als geen ander (voortdurend creëren van werken: etsen, schilderijen, pentekeningen, linoleumsnede, etsen,…) speelde muziek op alle instrumenten die je maar kon inbeelden, kon geen noot muziek, was een literair talent… kortom… geboren met heel veel gaven waar een ander enkel van kan dromen.

Koen heeft alles uitgeprobeerd wat er in zijn wereld bestond: drugs in alle vormen, alcohol, relaties, avontuurlijk reizen,…
Hij leefde meer dan 100 % en dat kende zijn tol en verzwakte ook zijn lichaam. Gevoelig van karakter maar onhebbelijk van energie.
Uiteraard was ik zijn broer en heb ik geprobeerd om er te zijn maar Koen verlegde steeds zijn grenzen.
Over Koen zijn er een drietal boeken verschenen. Op heel wat websites las ik het volgende:

“Schilder, tekenaar en graficus. Opleiding aan Sint-Lucas Gent. 
Debuteert in 1983 in Brugge (Galerij 't Leerhuys).
Grote Prijs van de stad Harelbeke (1985) en Prijs Joris Minne (1985), Jonge Kunst in Vlaanderen, Kortrijk (1990).
Neemt aan talrijke tentoonstellingen deel. Is een tomeloos talent op zoek naar zelfervaring met als expressiemiddel sublieme feesten van angst
en pijn ontsproten aan intens beleefde gevoelservaringen.
Bekijkt met zin voor humor de banaliteit van het leven en de kleinburgerlijkheid.”

Koen is gestorven tijdens het fixeren van een werk.
Een vlam door een sigaret of haardvuur heeft zijn lichaam verbrand.
Hij heeft negen uur gevochten tegen zijn wonden.
Hij werd gevonden en heeft vier maanden in het brandwondencentrum gevochten voor zijn leven.
Een periode in mijn leven die me steeds zal bij blijven en waar ik nog steeds een mateloos respect heb voor de verpleegkundigen die op zo’n dienst werken.

Koen is gestorven in 1997.
Hij was 36.
Zijn werken die soms in veilinghuizen te koop worden aangeboden behalen hoge prijzen, een teken dat hij één van de grootste kunstenaars van Brugge was in de twintigste eeuw.