Nico Blontrock kiest voor Brugge!

zaterdag, 3 maart, 2018

Nico is Bruggeling in hart en nieren en dat is de voorbije decennia ruimschoots gebleken in al zijn engagementen voor deze wereldstad.
Hij wil die engagementen dolgraag op een andere manier, op een ander vlak voortzetten: via de lokale politiek.
Dat beestje kriebelt al heel lang en ik kreeg dankzij Dirk en Franky nu de mogelijkheid”, zegt Nico.
Na even twijfelen –want voor Nico met al zijn Brugse bezigheden heeft dat toch wat gevolgen- gaat hij nu de volle 100 % voor Brugge, samen met een enthousiaste ploeg.
En wie Nico kent, weet dat die 100 % in realiteit qua percentage een stuk hoger zal liggen…

Nico’s loopbaan samenvatten is niet gemakkelijk. Geboren in Brugge, opgegroeid op de Sint-Jozefswijk en nu woont hij in Sint-Kruis.
Hij heeft vier kinderen (Jamie, Femke en de tweeling Nick en Lisa), vijf kleinkinderen en is 35 jaar gehuwd met Rita Caerels.

In 1976 maakte Nico kennis met de radio. Met véél dank aan een herexamen wiskunde in het Brugse Atheneum.
Wat blokkend op zijn kamer luisterde hij naar de toenmalige zee zenders als Caroline en Mi Amigo. En toen is iets gebeurd.
De klik. Nico besloot daar ooit zijn beroep van te maken.
Hij kreeg die gelegenheid vanaf 1980, toen in Brugge de "vrije radio" begon.
Eerst als hobby en later om den brode maakte Nico in Brugge "radio".
Na enkele jaren kwam hij via dat medium in contact met (wijlen) Filip Van Belle, die hem engageerde in zijn persbureau toen het wat minder ging met de lokale radio.
Ze werken er voor binnen en buitenlandse media, tv- en radiostations. Nico legde daar contacten met de toen beginnende VTM en ging als freelancer (ook) aan de slag bij de VTM-Nieuwsdienst.
Ze werken er toen voor VRT radio (Radio 2), verschillende lokale kranten, Zeeuwse media.
Toen Filip en Nico ook het lokale nieuws verzorgden voor die andere grote Brugse lokale radio toen, Alpenradio, kreeg Nico het voorstel van Pol Meijer om er full time aan de slag te gaan als station manager.
Wat hij deed. Het werd een voor Nico erg boeiende periode.
"Bij Alpenradio werd professioneel gewerkt. In Brugge werden we vaak "het kleine BRT-tje" genoemd en dat was terecht.
Alpenradio was een lokale radio met enorm veel lokale en regionale berichtgeving en een erg stevige band met de regio.
Bij Alpenradio bouwde Nico dan ook een bijzonder stevige basis uit voor zijn latere journalistiek radiocarrière.

Nico maakte ook deel uit van het opstartteam bij Roularta dat "Steps" lanceerde.
Nu nog steeds publiceert hij elke week een druk gelezen column in Deze Week (de opvolger van De Streekkrant).

Bij de VRT werd Nico gevraagd deel uit te maken van een team dat een nieuwe radiostation zou oprichten.
Hij greep de kans met beide handen, want zo kon hij er én fulltime aan de slag gaan én deel uitmaken van een pioniersproject.
Dat station werd Donna, het huidige MNM. Na een tijd aan de slag te zijn geweest bij Donna, werd Nico gevraagd het team van  Radio 2 in West-Vlaanderen te versterken.
Nu nog altijd (en dat bijna 30 jaar) werkt hij voor de VRT. 
Nico is "officieel" eindredacteur/presentator. Hij neemt al véle jaren de presentatie van de bijzonder populaire ochtenduitzendingen bij radio 2 voor zijn rekening.

Maar Brugge is zijn leven, zijn navel, zijn sublieme lief. "De liefde voor die stad is oneindig. Vraag me niet dit te verklaren. Ik denk dat élke Bruggeling dat heeft. Ik ben trots op mijn stad. Ben er zot van." Die liefde leidde tot tal van engagementen. Hij is de ondervoorzitter van het Comité voor Initiatief. Deze mensen zijn bekend van tal van Brugse activiteiten.
De meest bekende zijn het Reiefeest, de participatie aan de Gouden Boomstoet, de Tripeldagen, de sterrenstoeten, de oudejaarsavondfeesten.
Het Comité tekende ook voor heel wat publicaties over Brugge.
Nico haalde het immens populaire Vlaanderen Zingt naar Brugge.

Bij de vrije radio groeide zijn liefde voor het dialect én voor het interviewen, want in een van de programma's toen werden ontelbare Bruggelingen geïnterviewd over hun leven en werk.
Twee belangrijke stappen voor Nico, want zijn eerste boek vond daar zijn basis.
Nico heeft intussen al 36 boeken en boekjes bijeen gepend over zijn Brugge.
Voor de Brugse heemkundige Kring Van Coppenolle interviewt hij nu nog altijd Bruggelingen een uur lang in het Brugs in het "Brugs Uurtje".
Dat doen ze daar nu al 30 jaar, Nico nam er tot nu toe zo'n 15 jaar van voor zijn rekening.

 

Die liefde voor dat Brugs leidde er ook toe dat Nico als lesgever "Brugs" werd gevraagd bij de Stedelijke Nijverheids- en Taalleergangen in Brugge.
Samen met Jo Berten en met Hedwig Dacquin leerde hij allochtone medemensen het Brugse dialect aan.
Maar waar Nico misschien nog het meest trots op is, dat is het Kantcentrum/Kantmuseum.
Samen met een groep Bruggelingen nam hij het heft in handen om het slabbekende Kantcentrum, dit ten  jaar geleden,  over te nemen.
Hij werd er voorzitter.
"We zijn erin geslaagd dat unieke stukje Brugge te redden. Elk jaar hebben we zo'n 500 cursisten, we hebben er enkele mensen full time en nogal wat parttime in dienst. Ons interactieve kantmuseum mag gezien worden. We hebben een viertalig en wereldwijd verspreid tijdschrift en bouwen doorlopend verder aan de kroon van dit Brugse pareltje".
Omdat pareltje mee aan de kroon te kunnen houden was Nico samen met 11 andere privémusea en attracties ook de oprichter van de vzw Brugse Bezienswaardigheden" waar de belangen van deze privémusea en attractie worden behartigd.
Samen met de op hetzelfde historisch domein gelegen vzw Adornes en de mensen van Westervier (het voormalige RVT Jeruzalem) werkt Nico momenteel ook aan plannen om er een vergaand sociaal project voor de Sint-Annabuurt uit te bouwen.

Nico wil nu graag een volgende stap zetten.

Dirk De fauw:
“Nico behoort tot het mooie DNA van onze stad, DNA dat we moeten koesteren.
Met straffe engagementen in en rond Brugge en een tomeloze energie maakt hij Brugge zelf mee tot wat het is: een warme stad.
Hij zal ons allen inspireren en verrijken. Zijn enthousiasme werkt dan ook aanstekelijk.”

Franky Demon:
“De band met Nico en Dirk is de voorbije jaren door vele gesprekken steeds sterker geworden, met één rode draad: de liefde voor Brugge en daar samen alles aan doen om een stad van én voor iedereen te maken”.